اقرار به اشتباه: درج وفات کوروش در تقویم

تألیفات من مباحث تاریخی

اقرار به اشتباه: درج وفات کوروش در تقویم

توضیح: این نوشتار، بر مبنای اعتقاد قبلی نگارنده مبنی بر ذوالقرنین بودن کوروش و صحت وجود روزی به نام روز جهانی کوروش در سال 89 شمسی توسط مسعود رضانژاد فهادان نوشته شده است.

جهت اطلاع بیشتر به لینک‌های زیر مراجعه فرمایید:


بنا به نقل برخی، کوروش یکی از انبیاء الهی می‌باشند که خداوند متعال در قرآن مجید با عنوان ذوالقرنین از او یاد کرده است.[1] البته طبق تحقیق ما، ذوالقرنینی که در قرآن از او یاد شده است اسکندر مقدونی است نه کوروش.

تمام انبیاء علیهم‌السلام قدم در یک مسیر که همان مسیر توحید است گذاشتند تا آنجا که هر پیامبر بشارت دهنده به پیامبر بعدی و پیامبر بعدی مکمِّل و مؤیِّد دستورات و آموزه‌های پیامبر قبلی بود.

سیر انبیاء علیهم‌السلام از ابتداء تا انتها مانند سیر یک دانش‌آموز ابتدایی تا فارغ التحصیل عالی دانشگاه می‌باشد لذا اگر یک پروفسور هر سال برای اخذ آخرین مدرک تحصیلی یادبود برگزار کند مناسبت دارد ولی اصلاً معنا ندارد کسی که دارای مدرک پروفسوری می‌باشد هر سال مثلاً برای اخذ مدرک سیکل یادبود بگیرد.

حضرت رسول صلوات الله علیه و آله مکمل و مؤیّد تمام انبیاء پیشین خود می‌باشند و سیر ایشان در ادامه سیر انبیاء قبلی است و ابداً دوگانگی بین ایشان و انبیاء قبلی وجود ندارد لذا به مصداق چون که صد آمد نود هم پیش ماست یادبود آخرین نبی، می‌تواند یادبودی برای تمام انبیاء باشد.

در ضمن گاهی دشمن چون می‌خواهد چیز بهتر و کامل‌تری را از ما بگیرد ما را به چیزهای دیگری با ارزش کمتر، مشغول می‌کند تا با توجه به او دست از آن کشیده و از آن مهم منصرف گردیم. درک این مطلب نیازمند ذکاوت و بصیرت بیشتریست.

در پایان باید عرض شود اینکه تاریخ وفات ایشان در تقویم ایران درج شود به عنوان یک شخصیت ملی شاید هم به خاطر دفع حساسیت، خوب است ولی اینکه ما با مشغول شدن به ایشان از گوهر بالاتری دست بکشیم همان عقب گرد است.

توجه داشته باشید که ما هر وقت بخواهیم چیز باارزشی (مثلاً سکه طلا) را از کودکی بگیریم او را با شکلاتی مشغول می‌کنیم در آن وقت است که او خود، سکهٔ با ارزش را رها کرده و شکلات را می‌گیرد در صورتی که اگر توجه می‌کرد می‌فهمید که سکه‌ای که در دست داشت معادل هزاران شکلاتی بود که به خاطر یک عدد آن، سکه با ارزش را رها نمود.

موفق باشید.

مسعود رضانژاد 1390


[1] آيات 83 تا 98 سوره مباركه كهف

نظرات مطلب

  1. استاد با یه شخصیت ملی نمیشه سرگرم شد طوری که چیز با ارزش مثل خدا رو فراموش کرد اگه بخوای این گونه فکر کنیم مثل این میمونه کهه اعراب همه فکرشونو روی حضرت علی بگذارند و خدا رو فراموش کنن هرکس برای خودش جا ومنظلتی داره نمیشه همه رو باهم مقایسه کرد و کروش برای ما ایران بالا ترین مقامه بعد از خدا
  2. اسکندر مقدونی هم مانند بسیاری از پادشاهان دیگر شروع به کشور گشایی
    اما بسیار فیجع تر و گسترده تر از سایر پادشاهای دیگر بود

    و ذول القرنین به معنای فردی یکتا پرست است نه فرد قاتل . نابودگر که حتی به هموطنان خود هم رحم نمی کند
  3. سلام استاد

    امروز ی مطلبی گفتید ک حدود34000 اثر تاریخی در خارج از کشور ب ایران بازگردند...
    از جایی شنیدم یهودیان برخی از آن آثار تاریخی را بابت غرامت در پی کشته شدن یهودیان در حادثه آمیا در آرژانتین مال خود کردن چون در آن حادثه برخی از ایرانیان را مقصر میدانند!!!

    همچین چیزی صحت دارد یا خیر؟

ارسال نظر

نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:):(;):D;)):X:?:P:*=((:O@};-:B/:):S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟[حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتی

پربازديدها

شبکه های اجتماعی